Wonderdelen
Onder het motto 'van oude zooi naar super mooi' maak ik met mijn Atelier Wonderdelen 'up-cycling art'.
Voor basis- en voortgezet onderwijs geef ik kunstzinnige lessen met technologie.Dat start met verwondering: hoe zit het apparaat in elkaar? Welke onderdelen zitten er in? En dan: Wat kan ik er mee maken?
Upcycling atelier Wonderdelen is in 2013 door mij, Martijn Bakker,gestart.
Opgeleid als dramatherapeut (HBO diploma, 2002) en met werkervaring in de zorg (GGZ, verstandelijk gehandicapten zorg), ben ik me vanaf 2013 gaan richten op kunst als educatief en verbindend middel. Ik geef lessen op het snijvlak van kunst en technologie in het primair en voortgezet onderwijs.
Binnen het sociaal domein voer ik projecten uit waarbij kunst een verbindende factor is op sociaal gebied. Zo startte ik De Cultuurschuur in Westenholte, Zwolle en was ik de drijvende kracht achter het kunstenaarsdorp van Festival VIJF in Olst.
Voor onder andere Doomijn kinderopvang geef ik met regelmaat workshops op hun BSO-locaties
Competenties
vanzelfsprekend bij mijn werkwijze is technologie een belangrijke competitie. zeker in het primair onderwijs staat verwomdering centraal binnen techniekeducatie. ik geef geen les in hoe iets precies werkt, maar begeleid de leerlingen om zelf op onderzoek uit te gaan. Aan de ene kant door te leren 'hoe het hoort' -gebruik het juiste gereedschap!-, aan de andere kant door creatieve oplossingen te stimuleren die niet direct voor de hand liggen. Samen ontdekken, verwonderen, fouten maken en dan: slagen!
niet bij elk kind zit het in de natuur om in de stoel te leren uit een boek. Bij sommigen werkt ervaringgericht, praktiscgh werken beter. Ik merk dat deze kinderen tijdens mijn lessen in hun element komen en ineens helemaal niet meer dat drukke kind zijn, maar uiterst geconcentreerd aan het werk zijn. Omdat mijn werkwijze zowel technisch als creatief is, en ik met mijn achtergrond als dramatherapeut de juiste interventies ken, is mijn manier van werken uitermate geschikt om de identiteitsvorming van leerlingen te ondersteunen. Ook, of juist, wanneer dit in de klas moeilijk lijkt te gaan.
Verwondering is zowel binnen toch techniekeducatie als binnen kunsteducatie een basis voor mijn werkwijze. De kinderen laten zich verrassen door de vorm, kleur, textuur en het materiaal wat ze ontdekken en gaan vanuit die verwondering of ontdekking aan de slag om beeldend te werken. Daarbij gaan werken met een beeld voor ogen én je ter plekke laten inspireren door de voor hande zijnde materialen hand in hand. Ik versterk de verwondering en de ontdekkingstocht in mijn manier van werken, waarbij ik wel ondersteun, maar zo min mogelijk probeer over te nemen en te sturen.
